رنزو پیانو

رنزو پیانو

رنزو پیانو در ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۳۷ میلادی در شهر جنوا ایتالیا چشم به جهان گشود. پدربزرگ رنزو، یکی از معماران برجسته جنوا و مالک شرکتی ساختمانی بود؛ شرکتی تحت عنوان فراتلی پیانو که بعدها توسط پدر رنزو کوچک، کارلو پیانو، و عموهایش توسعه پیدا کرد و کارش را با ساخت انواع ساختمان‌های مسکونی، کارخانجات و نیز فروش مصالح در دوران بازسازی پس از جنگ جهانی دوم ادامه داد. پس از بازنشستگی کارلو پیانو، برادر بزرگتر رنزو پیانو، ارمانو، که تحصیلات خود را در رشته مهندسی تاسیسات دانشگاه جنوا به پایان رسانده بود، سکان هدایت شرکت را در دست گرفت. رنزو پیانو نیز در همان سال، با اخذ پذیرش در دانشگاه پلی تکنیک میلان، به تحصیل در رشته معماری این دانشگاه مطرح اروپایی پرداخت و پس از فارغ‌التحصیلی، به طراحی سازه‌های کوچک و خوابگاه در دفتر معمار برجسته ایتالیایی، جوزپه جیریبینی، مبادرت ورزید.

زندگی حرفه‌ای رنزو پیانو:

رنزو پیانو طی سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۸ میلادی به تحصیل در دانشگاه پلی تکنیک میلان مشغول بود و در همین حین نیز به تقویت مهارت‌های خود از طریق مشارکت با معماران بین‌المللی برجسته‌ای همچون لویی کان در فیلادلفیا و زیگموند استانیسلو در لندن می‌پرداخت. با این حال نخستین فعالیت مستقل وی، طراحی ساختمان کارخانه IPE، با استفاده از سقفی از جنس فولاد و پلی‌استر تقویت شده، در شهر زادگاه خود، جنوا، در سال ۱۹۶۸ میلادی به شمار می‌رود.

رنزو پیانو نخستین پروژه بین‌المللی خود را با طراحی پاویون کشور ایتالیا در اکسپو ۷۰ اوزاکا در ژاپن برعهده گرفت و آن را با همکاری برادر بزرگتر  خود ارمانو و با الهام‌گیری از سبک کار خانوادگی خود به پایان رساند. این پاویون که در اصل سازه سبکی از جنس فولاد و پلی‌استر تقویت شده بود، تصویری هنری را برخلاف ذات صنعتی خود به ذهن هر بیننده‌ای متبادر می‌کرد و توانست شهرتی جهانی را برای وی به ارمغان بیاورد.

رنزو پیانو جوان به پشتوانه شهرتی که به واسطه طراحی پاویون ایتالیا در اکسپو اوزاکا کسب کرده بود، به تاسیس دفتری با همکاری معمار جوان بریتانیایی، ریچارد راجرز، در سال ۱۹۷۱ میلادی روی آورد و همکاری خود را تا سال ۱۹۷۷ میلادی ادامه داد. نخستین پروژه این دو معمار تازه به دوران رسیده، ساختمان مرکزی کمپانی B&B ایتالیا بود که با استفاده از ستون‌هایی باربری در نمای بیرونی آن به منظور ایجاد فضایی باز در داخل ساختمان انجام شد و توانست در عین جلب نظر مثبت بسیاری از منتقدان، هیئت امنا این شرکت را نیز برای سپردن طراحی مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو به رنزو پیانو و ریچارد راجرز قانع کند.

سبک رنزو پیانو:

رنزو پیانو یکی از معماران برجسته مدرنیستی که می‌توان وی را ادامه دهنده راه بزرگانی همچون لویی کان دانست. با این حال امروزه، رنزو پاینو را بیشتر به سبب خلق آثار برجسته‌ای به سبک هایتک می‌شناسند. وی که نخستین بار معماری هایتک را در طراحی ساختمان مرکزی کمپانی B&B ایتالیا به کار گرفت، به واسطه مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو به شهرتی جهانی دست یافت. با این حال رنزو پیانو همچنان در طراحی‌های خود، با به کارگیری آخرین دستاوردهای حوزه تکنولوژی به منظور مدرنیزاسیون و کمک به کاهش مصرف انرژی‌های تجدیدناپذیر، به خلق آثاری ارزشمند در گوشه و کناره جهان می‌پردازد.

 

معرفی آثار رنزو پیانو:

  • مرکز فرهنگی ژرژ پمپیدو پاریس ، فرانسه

  • موزه منیل (Menil) هوستون ، تگزاس، ایالت متحده امریکا

  • بندر قدیمی جنوا و کارخانه لینگوتو تورین | ایتالیا (Old Port Of Genoa & Lingotto Factory | Italy):

 

۱۰ جاذبه جنوا که نباید از دیدن آنها غافل شوید - ایوار

فرودگاه بین‌المللی کانسای اوزاکا | ژاپن (Kansai International Airport | Japan):

  • مرکز فرهنگی ژان ماری تیبائو | کالدونیا جدید

 

  • برج پل لندن، لندن، انگلستان

  • نوسازی دانشکده علوم کالیفرنیا، پارک گلدن گیت(Golden Gate Park)، سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده

  • برج نیویورک تایمز در خیابان 42nd منهتن، نیویورک، ایالات متحده

  • مرکز مجسمه سازی Nasher ، دالاس ،تکزاس، ایالات متحده
  • مرکز پل کله، برن، سوئیس

  • گسترش موزه بزرگ هنر اتلانتا ، جورجیا، ایالات متحده
  • برج مسکونی تجاری Aurora ، سیدنی، استرالیا

 

  • تالار کنسرت و کنگره تورینو، تورینو ، پیمونته ، ایتالیا
  • کلیسای پادره پیو ، سان جیووانی روتوندو، فودجا ، پولیا، ایتالیا

 

نویسنده : مهسا ثابتی

تحریریه آدلی معمار

social position

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تائید دیدگاه فعال است. دیدگاه شما ممکن است کمی طول بکشد تا ظاهر شود.