ریچارد راجرز

ریچارد راجرز

                                                                                                                                                                                    دسته: بیوگرافی معماران

                                                                                                                                                                                                                                                                                     تاریخ :چهارشنبه , ۱۳۹۹/۰۳/۰۶ 

 

ریچارد راجرز در سال ۱۹۳۳، در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد.و تحصیلات معماری را درمدرسه ی Architectural Association (AA) لندن و سپس در دانشگاه ییل آمریکا به پایان رساند. راجرزدر این دانشگاه به همراه نورمن فاستر ، همکلاسی خویش، از محضر بزرگانی همچون پل رودلف که رئیس مدرسه معماری بود و جیمز استرلینگ بهره جست. همچنین او در آنجا علاقه زیادی به فرانک لویدرایت پیدا کرد، تا جایی که از او با عنوان my first god یاد می‌کند.راجرزپس از مدتی کار برای Skidmore, Owings & Merrill در نیویورک، به انگلستان بازگشت تا نخستین فعالیت حرفه‌ای معماری خویش را به همراه نخستین همسرش، Su Brumwell، نورمن فاستر و Wendy Cheeseman، در قالب گروهی کوتاه‌عمر بنام Team 4 که فعالیتش تنها تا سال ۱۹۶۷ ادامه یافت، شروع کند. از سال ۱۹۷۱ نیز، با پروژه مرکز ژرژ پمپیدوی پاریس، شراکت او با رنزو پیانو شروع شد که این همکاری تا سال ۱۹۷۸ ادامه داشت.

 

 

ریچاردراجرزدر حال حاضر رئیس Richard Rogers Partnership است، شرکتی که آن را در سال ۱۹۷۷، در لندن تأسیس کرد و هم‌اکنون دارای دفاتری در بارسلون، مادرید و توکیوست.

ریچاردراجرز همواره در خط مقدم جنبش معماری پایدار بوده و با طراحی ساختمان‌هایی هماهنگ و سازگار با محیط‌زیست و بهره‌مندی  از فنّاوری روز  دنیا میزان اهمیت خود را به این موضوع نشان داده است. می‌توان با بررسی آثار او مهم‌ترین دغدغه‌های او در این معماری (معماری پایدار)، یعنی توجه به نور طبیعی و تغییرات اقلیمی و خلق ساختمان‌هایی که تا حد امکان از حداقل انرژی و نیز انرژی پاک استفاده کنند را مشاهده نمود.

 

آثار ریچاردراجرز :

برج اداری لندن – Lloyd’s of London :
اجرای آن در سال ۱۹۸۶ به پایان رسید. ایجاد ارتباط میان درون و بی رون با استفاده از آتریوم بلندی از فلز و شیشه که سازه را غرق در نور طبیعی می‌کند، مهم‌ترین ویژگی معماری این ساختمان است.

 

 

 

مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو :

مرکز ژرژ پمپیدو نام مؤسسه هنری و فرهنگی است که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد. این مرکز شامل موزه ملی هنر مدرن، مرکز طراحی صنعتی، اداره توسعه فرهنگی است.نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی نیز همیشه در آن برپا است. دو ارگان مهم دیگر یعنی کتابخانه عمومی مرجع و بنیاد پژوهش و هماهنگی موسیقی و آکوستیک نیز بخشی از این مرکز است.

 

 

 

 

گنبد هزاره لندن :

یکی از بزرگترین کارهای معماری قرن بیستم که آخرین آنها نیز هست معرفی شده است. این بنا که برای برگزاری جشن های آغاز هزاره سوم در لندن طراحی و اجرا شد، و درست در ماه دسامبر ۱۹۹۹به پایان رسید با استفاده از جدیدترین فن آوری سازه و معماری یعنی سیستم کابل و پوشش غشائی خلق گردیده است.

گنبد هزاره ریچارد راجرز برای القاء مفهوم هزاره بود که به مناسبت دومین هزاره تولد حضرت مسیح (ع) بود سعی کرد از مفهوم گنبد که بار مذهبی و سنتی قوی ای دارد استفاده کند و پس از نگاه به سنت و فرهنگ این فرم را طوری در بستر فیزیکی خود قرار دهد که گویی برای همیشه در آنجا قرار داشته و بخشی از بسترش میباشد در عین حال که با استفاده از پوشش چادری و خوابیده و سیستم کابلی سعی در القاء فرم های نرم و منحنی نزدیک با طبیعت دارد.

 

در ادامه با برخی از پروژه های مهم  ریچارراجرز آشنا می شویم.

۱.مرکز سرطان کودکان

۲.ساختمان توسعه مرکزی LES

۳.موزه بریتانیا

۴.برج بین المللی

۵.دادگاه حقوق آنتورپ

۶. سالن خودروی مسی ( فرانسه ۱۹۸۷ )

۷.رستوران فوتوروم (۱۹۹۰)

۸. خانه ی مایکل الیاس (لس آنجلس ؛ کالیفرنیا ؛ ۱۹۹۱ )

۹ . چند نمونه پروژه محیطی و توسعه از جمله :

  • شعبه های مرکزی مالیاتی کشور (ناتینگهام ۱۹۹۲)
  • اسمیت کلین بیچم (لندن ۶-۱۹۹۲ )
  • زودویچ تسونگ (مونیخ آلمان ۱۹۹۲ )
  • لو جیا زوی (شانگهای چین ۴- ۱۹۹۲ )
  • دادگاه های حقوقی بوردو (بوردو فرانسه ۸-۱۹۹۲ )
  • دفتر کشتی رانی لویدز (لیپوک – هامپشایر ولندن ۱۹۹۳-۲۰۰۰ )

۱۰. فرودگاه مارسی ( فرانسه ۹۲- ۱۹۸۹ )

 

امروز، ریچارد راجرز که لباس‌های نارنجی و سرخ و سبز و آبی می‌پوشد و چشمانش برق می‌زند، همان‌طور که از یک معمار بزرگ انتظار می‌رود، به آینده بسیار خوش‌بین است و معماری و شهرسازی روز را قدر می‌داند. راجرز همواره تأثیراتش ملموس و حقیقی بوده است و دست‌کم در هر دوره‌ای توانسته روح زمانه را درک کند و از آن در جهت پیشرفت دادن معماری و محیط زندگی مردم بهره بگیرد. ویلیام کورتیس، منتقد بریتانیایی، می‌نویسد: «قدرت یک پارادایم تازه، دقیقاً، در توانایی آن در شکل دادن به نگرانی‌های پنهان در یک دوره است». مطمئناً راجرز سهمش را دراین‌باره به‌خوبی ادا کرده است و منصفانه نیست اگر فکر کنیم ریچارد راجرز در شکل دادن به دنیایی که امروز در آن زندگی می‌کنیم نقشی نداشته است.

راجرز درباره ی نقش آینده خود در شرکتش هیچ پیش بینی ندارد . ولی به طور قطع در چند سال آینده نقش فعالی خواهد داشت .البته به شرط آنکه کمک رهبران جوان و همکاری با نسل جدید طراحان برجسته پیوسته در فعالیت شرکت تاثیر گذار باشد.این دفتر به پیشرفت خود ادامه می دهد .

 

نویسنده: تحریریه آدلی معمار

 

 

 

 

social position

Share this post

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تائید دیدگاه فعال است. دیدگاه شما ممکن است کمی طول بکشد تا ظاهر شود.